به گزارش اطلاعات آنلاین، واحدهای موشکی ساحلی روسیه در سراسر سرزمینهای خاور دور این کشور مستقر شدهاند و تأکید مداوم مسکو بر قابلیتهای حمله ساحلی دوربرد برای کنترل دسترسی به رویکردهای دریایی خود را نشان میدهند. نیروی دریایی گزارش داد: «موشک کروز [Oniks] با سرعتی 2.5 برابر سرعت صوت به سمت هدف حرکت میکند، شناسایی آن با سامانههای پدافند هوایی مدرن عملاً غیرممکن است و میتواند یک کشتی جنگی را در هر اندازهای در فاصله چند صد کیلومتری غیرفعال کند.»
به عنوان بخشی از تمرینها، موشکهای P-800 از سامانههای دفاع ساحلی بال و باستین مستقر شدند و خدمه، پرتابگرها را در مناطق تعیینشده در امتداد ساحل در منطقه پریموری، کامچاتکا، چوکوتکا و جزایر کوریل مستقر کردند. سرویس مطبوعاتی ناوگان گزارش داد: «سامانههای موشکی ساحلی باستین مجهز به موشکهای ضد کشتی مافوق صوت اونیکس، ایجاد مناطق دسترسی محدود در مناطق تعیینشده آبهای ساحلی دریاهای خاور دور و حفاظت ساحلی را تضمین میکنند. استقرار رزمی آنها تنها چند دقیقه طول میکشد.»
P-800 همچنین به دلیل ترکیب سرعت، برد و مشخصات حمله نهایی چشمگیر است. یک موشک مافوق صوت زمان واکنش بسیار کمتری را نسبت به یک موشک ضد کشتی مادون صوت معمولی به یک کشتی جنگی مدافع ارائه میدهد. سرعت نهایی بالای این سلاح میتواند زمان موجود برای شناسایی، ردیابی، درگیری و رهگیری را کاهش دهد، بهویژه هنگامی که با پرواز در ارتفاع پایین در مرحله نهایی حمله ترکیب شود.
با این وجود، سامانههای دفاع هوایی دریایی مدرن از حسگرها و رهگیرهای لایهای استفاده میکنند که برای درگیری با موشکهای ضد کشتی پرسرعت طراحی شدهاند، در حالی که اثربخشی هر موشک به عواملی از جمله مشخصات پرواز آن، محیط جنگ الکترونیک، موقعیت هدف، پشتیبانی از شناسایی و معماری دفاعی نیروی هدف بستگی دارد.
استقرار در اقیانوس آرام همچنین نشان میدهد چگونه روسیه همچنان به دفاع دریایی لایهای متکی است تا اینکه بخواهد منحصراً از طریق جنگندههای سطحی بر رویکردهای دریایی وسیع خاور دور خود تسلط یابد. سامانههای موشکی ساحلی میتوانند قدرت آتش نسبتاً ارزان و قابل دوامی را از خشکی فراهم کنند و به نیروی دریایی روسیه اجازه دهند کشتیها و زیردریاییهای خود را در مأموریتهای دیگر متمرکز کند و در عین حال توانایی تهدید نیروهای دریایی متخاصمی را که به مناطق کلیدی نزدیک میشوند، حفظ کند.
جزایر کوریل در این زمینه اهمیت ویژه دارند. این زنجیره جزیرهای بین هوکایدو و شبه جزیره کامچاتکا امتداد دارد و موقعیتهایی را در اختیار روسیه قرار میدهد که از آنجا میتواند حرکت دریایی بین اقیانوس آرام و دریای اوخوتسک را رصد و بالقوه تهدید کند. بنابراین، استقرار سامانههای باستین در منطقه به بخش مهمی از تلاش گستردهتر مسکو برای تقویت حضور نظامی خود در شمال غربی اقیانوس آرام تبدیل شده است.
اتکای نیروی دریایی روسیه به P-800 به تدریج کاهش مییابد، زیرا اولین موشک کروز مافوق صوت جهان، یعنی زیرکن، به خدمت گرفته میشود. روسیه در حال تطبیق معماری موشک ساحلی باستین برای استفاده از زیرکن است و به همان خانواده پرتابگر اولیه اجازه میدهد تا سلاحی بسیار سریعتر و برد بلندتر را به کار گیرد. شواهد نشان میدهد قابلیت زیرکن مستقر در خشکی با استفاده از پرتابگرهای اصلاحشده مشتق از باستین به خدمت گرفته شده است.
موشک جدیدتر با برد ۱۰۰۰ کیلومتر، سرعت ۹ ماخ و قابلیتهای مانور نهایی، بسیار توانمندتر است، اگرچه تخمین زده میشود خیلی خیلی گرانتر از P-800 نیز باشد. در اواخر ماه ژوئیه، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه، فاش کرد که کار توسعه روی زیرکن همچنان ادامه دارد و بر اساس گزارشها، تجربههای جنگی اخیر منجر به پیشرفتهایی چشمگیر در دقت آن شده است.